7 Tips om Jezelf te Bevrijden en echt Jezelf te Zijn

with Geen reacties

Merk je dat je vaak goedkeuring zoekt bij anderen? Om te doen wat je het liefst doet, of om volledig jezelf te kunnen zijn? En dat wanneer je dat niet krijgt, je jezelf negatief afschetst? Vandaag geef ik je aan de hand van een persoonlijk verhaal 7 stappen waarmee je leert om jezelf toestemming te geven om jezelf te zijn.

De bron van dit gedrag bevindt zich vaak in een pijnlijke ervaring uit je jeugd. Het is de moeite waard om voor jezelf te onderzoeken waar de bron misschien zit.

Het is mogelijk om te (h)erkenen wanneer je oud gedrag vertoont en bewuste actie te ondernemen om deze los te laten. Persoonlijk doe ik dat door elke dag bewust een stapje te neem om mezelf nieuw gedrag aan te leren. Zo laat ik mijn onderbewuste op zachte wijze zien dat het veilig is om een diepliggende angst los te laten.

Op dit moment neem ik de volgende stappen als ik voel dat iets mij persoonlijk raakt:

  1. Wanneer ik pijnlijke emotie(s) in mijn lijf voel of negatieve gedachten ervaar, (h)erken ik de aanwezigheid er van.
  2. Vervolgens adem ik diep in en uit en laat de energie wegstromen uit mijn lijf. Door erkenning gebeurt dat al gedeeltelijk.
  3. Als ik merk dat er hier iets op mijn hart ligt dat uitgesproken mag worden, dan doe ik dat. Anders zet ik de ervaring op papier (of op deze website) om hem nog extra te doorvoelen, verwerken en los te laten.

Dit zijn niet alle tips van vandaag ;)
Eerst deel ik een persoonlijke ervaring met je. Op basis daarvan geef ik je nog 4 stappen.

Gehoord worden

Goedkeuring zoeken

Vorig jaar ontdekte ik dat ik altijd toestemming of goedkeuring zocht bij anderen om te doen wat ik het liefste doe, of om mijn volledige zelf te laten zien. De voorwaarden om mezelf volledig te zijn liet ik onbewust altijd afhangen van mijn omgeving. Bijvoorbeeld niet praten over innerlijk weten en moeiteloos mijn intuïtie volgen, met mensen die niks met spiritualiteit hebben. Op zijn minst afzwakken wie ik ben omwille van het vermijden van negatieve opmerkingen van anderen. Dat hoeft niet! Als iemand niet bij me past, of een situatie of werk niet bij me past… Dan is dat maar zo!

Recent merkte ik dat ik zelfs mijn dromen projecteerde op andermans ideeën en plannen. Omdat ik niet 100% verantwoordelijkheid durfde te nemen om zelf te stappen te nemen. Dat was voor mij de druppel.

Vastklampen aan een droombeeld

Het doet me veel te veel pijn om mezelf te verloochenen omwille van een goede relatie met een ander. Of omwille van het najagen van een droom die achteraf mijn droom helemaal niet blijkt. Ik bedoel, ik kan mezelf in een sollicitatiegesprek zo sociaal wenselijk vertonen dat ik mezelf een baan aanpraat. Maar dat hoeft nog niet te betekenen dat die baan echt bij me past. Bovendien, wat ik nu helemaal geweldig vind, vind ik over 5 of 10 jaar misschien wel verschrikkelijk. Het blijkt dan misschien wel helemaal niet bij me te passen. Waarom zou ik dan nu mezelf in een bepaald beeld proppen? Terwijl ik dat nú al bijna niet ben en straks misschien al helemaal niet meer?

Dat is ook wat ik heb ervaren in mijn laatste functies. Een beeld hebben van een droombaan. Dan vanaf de bovenkant van die berg terugkijken welke stapjes ik zou moeten nemen om tot die droombaan te komen. Gaandeweg die stapjes nemen. Maar omdat ik onderweg groeide en nieuwe dingen over mezelf leerde veranderde dat beeld van die droombaan. En toch, toch hield ik mezelf aan dat eerste droombeeld vast.

Wat deed ik dus? Altijd veilige keuzes maken. Het roer in één keer omgooien was voor mij blijkbaar een te heftige stap. Dus elke keer een beetje bijsturen en dan hopen dat ik wel nog ongeveer de koers vaarde naar dat droomdoel. Ik realiseerde niet dat dat droomdoel diep van binnen allang 180 graden was gedraaid. En ik eigenlijk dus tegen de stroom in vaarde. Dit was enerzijds te zien in het maar geen aansluiting vinden binnen het werkleven. Anderzijds had dit enorme weerslag op mijn lijf.

Je eigen koers varen

Een vraag voor jou die ik mezelf recent stelde:

“Hoe ver wil ik van mezelf verwijderd raken voor ik besef dat ik de veilige koers vaar?”

De koers die in de ogen van anderen als acceptabel wordt gezien. De koers waarin ik mezelf stap je voor stapje steeds meer verloochen. Me steeds verder laat verwijderen van wie ik werkelijk ben?

Dan nu de vraag die jij jezelf ook mag stellen:

“Welke stappen neem ik om elke dag een stapje terug te nemen naar wie ik ben en wat ik werkelijk wil in het leven?”

Hier de stappen die ik ga nemen. Doe je mee?

  1. Je top vijf Kernwaarden opschrijven: vanuit welke diepe motivatie heb je elke stap je mijn leven genomen?
  2. Wat voor Menstype ben je werkelijk? Ik was een door angst conventioneel type geworden, maar eigenlijk ben ik een sociaal menstype.
  3. Elke dag een stapje nemen om dichter bij jezelf te komen. Binnen jouw menstype en jouw kernwaarden.
  4. Regelmatig toetsen of de stap die je gaat nemen aansluit bij je kernwaarden. Of in één vraag: “Past dit bij wie ik werkelijk ben?”

Ben jij verwijderd geraakt van wat je echt wil in het leven? En/of van wie jij werkelijk bent? Welke stappen neem jij (al) om terug te komen bij jezelf?  

 

Reacties

Voer hier je reactie in

Geïnspireerd? Deel dit artikel met vrienden!
Share on Facebook0Tweet about this on TwitterPin on Pinterest0Share on LinkedIn0Email this to someone

Leave a Reply